‘Het ontwerpen van het maakbare’

No comments »
AUTHOR:
CTO Dell EMC Nederland
CATEGORIES:

De huidige automatisering van onze datacenters vraagt, naast vernieuwing van de infrastructuur, ook aanpassingen van de organisatiestructuur.  We maken de verschuiving naar procesgericht denken – niet meer functioneel maar georganiseerd op basis van de levering.  In feite gaan we de organisatie 90 graden omdraaien; van functioneel naar procesgeorganiseerd.

De productieomgeving
Een functionele organisatie is van oudsher georganiseerd om vakgebieden heen; de serveromgeving, de database-afdeling, de storage-organisatie, de netwerkgroep etc.  Virtualisatie maakt automatisering mogelijk waarbij individuele componenten worden geïntegreerd.  Er ontstaan zogenaamde bouwstenen waarin zowel server als netwerk, storage en beheer zijn geïntegreerd.  Niet anders dan vroeger, de mechanische werkplaats met handbediende machines, die werd omgevormd naar met robots bestuurbare – geautomatiseerde bouwstenen – processen.  De plek waar nu gepersonaliseerde auto’s en andere consumentenproducten van ‘de band’ rollen.

Het is begrijpelijk dat bij verandering van productie, zoals nu in onze datacenters plaatsvindt, de organisatie ook moet veranderen.  Hoe moeten we ons opnieuw gaan organiseren?  Immers, als server, netwerk en storage integreren, dan heeft het handhaven van die oude functionele groepen weinig nut meer.

In de praktijk zullen op verschillende, op output gerichte service-processen ontstaan. Dit kan voor de logistieke aansturing een heel ander proces zijn dan voor bijvoorbeeld de kantoorfunctie of de communicatiefunctie.  Maar ook hier geldt dat elk deelproces altijd een begrensde flexibiliteit zal kennen: binnen de ontwerpgrenzen van het systeem is vrijwel elke dienst op maat leverbaar, daarbuiten absoluut niet meer.

Begrensde flexibiliteit
In het verleden werd voor een dienst – veelal georganiseerd als een project – vaak een op maat gemaakte omgeving gebouwd.  Dat dit tot versnippering en enorme inefficiëntie van de productie leidde, werd voor lief genomen.  Of zelfs niet eens in ogenschouw genomen. Een lastige erfenis voor vele organisaties.

De basis van de cloud is standaardisatie.  Productie-omgevingen met minder flexibiliteit maar grotere efficiency.  En een grotere uitdaging voor ontwerpers om van die beperkte flexibiliteit optimaal gebruik te maken.  Kort gezegd, een ontwerper moet naast een bruikbare dienst, ook een ‘maakbare’ dienst kunnen ontwerpen. Een maakbare dienst op een standaard infrastructuur.

Juist die noodzaak van ‘het ontwerpen van het maakbare’ zorgt ervoor dat ook de werkwijze (en dus organisatie) in de ontwerpafdelingen zal veranderen.  Ontwerp en levering worden afhankelijker van elkaar.  Hoe meer standaardisatie in de levering, des te strikter de eisen rond het ontwerp van de dienst.  Cloud computing is immers niets anders dan standaardisatie.  Hoe meer standaarden, hoe beter en goedkoper de infrastructuur is te delen met externe leveranciers.  En dat is wat we uiteindelijk willen.

Een nieuwe ontwerporganisatie
Om effectief te kunnen ontwerpen, moet de ontwerper dus meer kennis en inzicht hebben in het productieproces.  Het kortweg over de schutting gooien, of een nieuwe specifieke productieproces mogen bouwen, is immers niet meer aan de orde. Alleen de functies die in de productie worden ondersteund, zijn nog beschikbaar voor de ontwerper.

In mijn oude Fokkertijd werden naast de introductie van moderne CAD-ontwerp systemen ook zogenaamde ‘Design Build Teams’ opgericht: multidisciplinaire teams waar ontwerpers, werkvoorbereiders en productiedeskundigen samen werkten.  Als team werkten we in het gemeenschappelijke CAD-systeem aan het ontwerp van een nieuw product. Het gemeenschappelijk  ontwerpen van het bruikbare én het maakbare.

Dit zal in de software-ontwikkelwereld ook gebeuren. Architecten, ontwerpers en IT-productie die projectmatig samenwerken aan het ontwerp van gewenste diensten voor een organisatie waarbij vooraf in de ontwerpsystemen mogelijkheden en beperkingen van de productie al zijn gemodelleerd.  Een garantie dat elk ontwerp direct maakbaar en leverbaar is. Integratie van de ‘Productlife Cycle’ van een dienst.  Een werkelijk industrieel product.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.